Hiszpania jest bardzo ciekawym państwem, z jednej strony ze względu na wielką ilość nadmorskich kurortów, a z drugiej strony ze względu na interesującą historię. W wielu hiszpańskich miejscowościach można znaleźć przeogromne ilości znakomicie zachowanych budowli. Kolejną ogromną zaletą tego państwa jest duża ilość galerii - w Hiszpanii urodziła się i miała możliwości tworzenia bardzo duża ilość awangardowych malarzy. No i wreszcie trzeba zwrócić uwagę na praktycznie nieustannie dobrą pogodę: fotki z Hiszpanii ze względu na doskonałe światło zawsze wychodzą dobrze.
Ze względu na to, że brzmienie języka Hiszpańskiego, w sensie brzmienia poszczególnych dźwięków jest bardzo podobne do brzmienia języka polskiego dość łatwo jest Polakom nauczyć się tego języka. Myślę, że fakt, że Hiszpanie mają przeszłość kolonialną i stałą łączność ze swoimi byłymi koloniami, sprawia, że są nadzwyczaj otwarci wobec osób, które próbują kontaktować się w ich języku. To również bardzo przyśpiesza wstępne kontakty, przełamanie lodów we fluencji słownej.
Trzeba przyznać, że przez ostatnie dziesięć lat, pomimo tego, że to w krajach postkomunistycznych miały miejsce zmiany ustrojowe, to właśnie w Hiszpanii zaszły kolosalne zmiany. Ja zresztą też się zmieniam. Kiedyś głównym interesującym mnie asortymentem w marketach strefy wolnocłowej Barcelony były aparaty fotograficzne. Z latami fotografia cyfrowa zpowszedniała, a pojawiły się nowe zainteresowania. W czasie ostatniego urlopu interesowały mnie już inne rzeczy (a strefy wolnocłowej już nie było).
W czasie ostatniego niedługiego pobytu zachwyciły mnie najbardziej liczne galerie malarstwa - największe wrażenie oczywiście zrobiła na mnie galeria Dali oraz Jean Miro. Do dziś mam w domu kilka akwareli z jego kopiami. Bardzo fajne były też ogrody Gaudiego. W Hiszpanii od tamtych lat byłem jeszcze wielokrotnie i każdy wyjazd wspominam w samych superlatywach, nigdy się nie zawiodłem, nic mnie nie odstręczyło i wrócę jeszcze nie raz.